pomocniczy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌpɔ̃mɔʦ̑ʲˈɲiʧ̑ɨ], AS: [põmocʹńičy], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) stanowiący pomoc dla kogoś lub czegoś
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik pomocniczy pomocnicza pomocnicze pomocniczy pomocnicze dopełniacz pomocniczego pomocniczej pomocniczego pomocniczych celownik pomocniczemu pomocniczej pomocniczemu pomocniczym biernik pomocniczego pomocniczy pomocniczą pomocnicze pomocniczych pomocnicze narzędnik pomocniczym pomocniczą pomocniczym pomocniczymi miejscownik pomocniczym pomocniczej pomocniczym pomocniczych wołacz pomocniczy pomocnicza pomocnicze pomocniczy pomocnicze - przykłady:
- (1.1) Spójnik to pomocnicza część mowy, nie ma samodzielnego znaczenia leksykalnego.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) biskup pomocniczy • czasownik pomocniczy • język pomocniczy • materiał pomocniczy • nauka pomocnicza
- synonimy:
- (1.1) dodatkowy, uzupełniający; st.pol. auksylijarny
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pomaganie n, pomocnictwo n, pomoc ż, pomocniczość ż
- czas. pomagać ndk.
- przym. pomocny, pomocowy
- przysł. pomocniczo
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) adjective, auxiliary, menial, supplementary
- białoruski: (1.1) дапаможны
- bułgarski: (1.1) помощен
- esperanto: (1.1) helpa
- interlingua: (1.1) adjuncte, accessori, subsidiari
- kataloński: (1.1) auxiliar
- rosyjski: (1.1) вспомогательный, подсобный
- słowacki: (1.1) pomocný
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.