auksylijarny (język polski)
- wymowa:
- [uwaga 1] IPA: [ˌawksɨlʲiˈjarnɨ], AS: [au̯ksylʹii ̯arny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• u → ł • akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) daw. pomocniczy[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik auksylijarny auksylijarna auksylijarne auksylijarni auksylijarne dopełniacz auksylijarnego auksylijarnej auksylijarnego auksylijarnych celownik auksylijarnemu auksylijarnej auksylijarnemu auksylijarnym biernik auksylijarnego auksylijarny auksylijarną auksylijarne auksylijarnych auksylijarne narzędnik auksylijarnym auksylijarną auksylijarnym auksylijarnymi miejscownik auksylijarnym auksylijarnej auksylijarnym auksylijarnych wołacz auksylijarny auksylijarna auksylijarne auksylijarni auksylijarne - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) pomocniczy, posiłkowy, wspomagający
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. auksylijator
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. auxiliaris[1]
- uwagi:
- inne warianty pisowni : auksyliarny • auxiliarny • auxyliarny
- ↑ jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
- tłumaczenia:
- źródła:
- 1 2
Hasło „auksyliarny” w: Elektroniczny słownik języka polskiego XVII i XVIII wieku, red. Włodzimierz Gruszczyński, Instytut Języka Polskiego PAN, Warszawa.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.