niedouczony (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɲɛdɔwuˈʧ̑ɔ̃nɨ], AS: [ńedou̯učõny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• epenteza ł • akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) mający gruntowne braki w wiedzy na jakiś temat
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik niedouczony niedouczona niedouczone niedouczeni niedouczone dopełniacz niedouczonego niedouczonej niedouczonego niedouczonych celownik niedouczonemu niedouczonej niedouczonemu niedouczonym biernik niedouczonego niedouczony niedouczoną niedouczone niedouczonych niedouczone narzędnik niedouczonym niedouczoną niedouczonym niedouczonymi miejscownik niedouczonym niedouczonej niedouczonym niedouczonych wołacz niedouczony niedouczona niedouczone niedouczeni niedouczone stopień wyższy bardziej niedouczony przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik bardziej niedouczony bardziej niedouczona bardziej niedouczone bardziej niedouczeni bardziej niedouczone dopełniacz bardziej niedouczonego bardziej niedouczonej bardziej niedouczonego bardziej niedouczonych celownik bardziej niedouczonemu bardziej niedouczonej bardziej niedouczonemu bardziej niedouczonym biernik bardziej niedouczonego bardziej niedouczony bardziej niedouczoną bardziej niedouczone bardziej niedouczonych bardziej niedouczone narzędnik bardziej niedouczonym bardziej niedouczoną bardziej niedouczonym bardziej niedouczonymi miejscownik bardziej niedouczonym bardziej niedouczonej bardziej niedouczonym bardziej niedouczonych wołacz bardziej niedouczony bardziej niedouczona bardziej niedouczone bardziej niedouczeni bardziej niedouczone stopień najwyższy najbardziej niedouczony przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik najbardziej niedouczony najbardziej niedouczona najbardziej niedouczone najbardziej niedouczeni najbardziej niedouczone dopełniacz najbardziej niedouczonego najbardziej niedouczonej najbardziej niedouczonego najbardziej niedouczonych celownik najbardziej niedouczonemu najbardziej niedouczonej najbardziej niedouczonemu najbardziej niedouczonym biernik najbardziej niedouczonego najbardziej niedouczony najbardziej niedouczoną najbardziej niedouczone najbardziej niedouczonych najbardziej niedouczone narzędnik najbardziej niedouczonym najbardziej niedouczoną najbardziej niedouczonym najbardziej niedouczonymi miejscownik najbardziej niedouczonym najbardziej niedouczonej najbardziej niedouczonym najbardziej niedouczonych wołacz najbardziej niedouczony najbardziej niedouczona najbardziej niedouczone najbardziej niedouczeni najbardziej niedouczone - przykłady:
- (1.1) Osoby niedouczone często wygłaszają kategoryczne sądy.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) niedokształcony, zielony
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. niedouk m, niedouczenie n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) ignorant, illiterate
- arabski: (1.1) جاهل
- francuski: (1.1) ignorant
- gudźarati: (1.1) અજ્ઞાની (ajñānī)
- nowogrecki: (1.1) αγράμματος
- włoski: (1.1) ignorante m/ż, illetterato m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.