kategoryczny (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌkatɛɡɔˈrɨʧ̑nɨ], AS: [kategoryčny], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) zdecydowany i niedopuszczający sprzeciwu[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W naszej firmie obowiązuje kategoryczny zakaz palenia.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) stanowczy, bezwzględny, definitywny, ostateczny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kategoryczność ż, kategoria ż, kategoryzowanie n
przysł. kategorycznie
związki frazeologiczne:
imperatyw kategoryczny
etymologia:
łac. categoricus < gr. kategorikós → orzekający[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „kategoryczny” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Jan Tokarski, Słownik wyrazów obcych PWN, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1970, s. 348.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.