nadmorski (język polski)
nadmorski (1.1) dom
- wymowa:
- IPA: [nadˈmɔrsʲci], AS: [nadmorsʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) znajdujący się w niewielkiej odległości od morza
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik nadmorski nadmorska nadmorskie nadmorscy nadmorskie dopełniacz nadmorskiego nadmorskiej nadmorskiego nadmorskich celownik nadmorskiemu nadmorskiej nadmorskiemu nadmorskim biernik nadmorskiego nadmorski nadmorską nadmorskie nadmorskich nadmorskie narzędnik nadmorskim nadmorską nadmorskim nadmorskimi miejscownik nadmorskim nadmorskiej nadmorskim nadmorskich wołacz nadmorski nadmorska nadmorskie nadmorscy nadmorskie - przykłady:
- (1.1) — Tylko niech pan doktor napisze do Kołobrzegu. — Mogę tylko dopisać, że pacjentka bardzo prosi o miejscowość nadmorską[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) nadmorski kurort / park krajobrazowy
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. morze n, pomorski mrz
- przym. morski, podmorski, pomorski, zamorski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) seaside
- bułgarski: (1.1) крайморски
- chiński standardowy: (1.1) 海边 (hăibiān)
- esperanto: (1.1) ĉemara, apudmara
- hiszpański: (1.1) de litoral, costero, costanero
- nowogrecki: (1.1) παραθαλάσσιος
- rosyjski: (1.1) приморский
- źródła:
- ↑ Adam Strączek, Wyznanie lekarza-łapownika, 1995, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.