nabytek (język polski)
- wymowa:
- IPA: [naˈbɨtɛk], AS: [nabytek]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) coś, co zostało nabyte, kupione
- (1.2) pot. ktoś świeżo przyjęty do jakiegoś zespołu, do pracy itp.
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik nabytek nabytki dopełniacz nabytku nabytków celownik nabytkowi nabytkom biernik nabytek nabytki narzędnik nabytkiem nabytkami miejscownik nabytku nabytkach wołacz nabytku nabytki - przykłady:
- (1.2) Poznaj Anię, nasz nowy redakcyjny nabytek.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. bywalec mos, nabycie n, nabywanie n, nabywca m, nabywczyni ż
- czas. nabyć dk., nabywać ndk.
- przym. nabywczy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. nabyć + -ek[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Witold Doroszewski, Objaśnienia wyrazów i zwrotów, „Poradnik Językowy” nr 1/1950, s. 28.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.