nabywczyni (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌnabɨfˈʧ̑ɨ̃ɲi], AS: [nabyfčỹńi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• nazal.• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) rzad. kobieta, która coś nabywa lub nabyła poprzez kupno
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik nabywczyni nabywczynie dopełniacz nabywczyni nabywczyń celownik nabywczyni nabywczyniom biernik nabywczynię nabywczynie narzędnik nabywczynią nabywczyniami miejscownik nabywczyni nabywczyniach wołacz nabywczyni nabywczynie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) sprzedawczyni
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. nabycie n, nabytek m, nabywanie n
- forma męska nabywca
- przym. nabywczy
- czas. nabyć dk., nabywać ndk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. nabywca + -yni
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: nabywca
- hiszpański: (1.1) adquiridora ż, adquiriente ż, compradora ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.