nabywca (język polski)
- wymowa:
- IPA: [naˈbɨfʦ̑a], AS: [nabyfca], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) osoba, która coś nabywa lub nabyła poprzez kupno
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik nabywca nabywcy dopełniacz nabywcy nabywców celownik nabywcy nabywcom biernik nabywcę nabywców narzędnik nabywcą nabywcami miejscownik nabywcy nabywcach wołacz nabywco nabywcy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) kupujący
- antonimy:
- (1.1) sprzedawca
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. nabycie n, nabytek m, nabywanie n
- forma żeńska nabywczyni ż
- czas. nabyć dk., nabywać ndk.
- przym. nabywczy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) purchaser, buyer
- duński: (1.1) køber w
- francuski: (1.1) acquéreur m
- hiszpański: (1.1) comprador m
- łaciński: (1.1) emptor m
- niemiecki: (1.1) Käufer m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.