mrrr (język polski)
- wymowa:
- ‹mrr›, IPA: [mrr], AS: [mrr]
-
- znaczenia:
wykrzyknik
- (1.1) onomatopeja wyrażająca dźwięk mruczenia głównie kota, ale też i maszyny, człowieka
- odmiana:
- (1.1) nieodm.
- przykłady:
- (1.1) — Mrrr. — A co nowego w świecie. — Mrrr. — A w tym roku lato ładne. — Mrrr. I tak mruczeli jeden do drugiego, aż wchodziła Węglarzowa, i wtedy obaj wiedzieli, że to koniec męskiej rozmowy.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) mru-mru, mru
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. mruczenie n, mruczek m, Mruczek m, Mruczka ż, mruczando n, mruczanka ż, pomruk m
- czas. mruczeć, zamruczeć, pomruczeć, pomrukiwać
- wykrz. mru-mru, mru
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Kalendarz Śląski 91, Wydawnictwo "Profil", 1990
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.