mowa ciała (język polski)

wymowa:

​ ​

znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj żeński

(1.1) zespół niewerbalnych komunikatów jak: gesty i ruchy ciała, mimika, postawa i ukierunkowanie ciała, sposób używania przestrzeni interpersonalnej itp.; zob. też mowa ciała w Wikipedii

odmiana:

(1.1) związek rządu;

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	mowa ciała
dopełniacz	mowy ciała
celownik	mowie ciała
biernik	mowa ciała
narzędnik	mową ciała
miejscownik	mowie ciała
wołacz	mowo ciała

przykłady:

(1.1) Na temat mowy ciała psa napisano najwięcej, znacznie więcej niż o mowie ciała innych udomowionych zwierząt: kotów czy koni, i to zarówno prac naukowych, jak i popularnych poradników^[1].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) body language
• arabski: (1.1) لغة الجسد ż (luḡa al-jasad)
• azerski: (1.1) bədən dili
• bułgarski: (1.1) език на тялото m
• duński: (1.1) kropssprog n
• estoński: (1.1) kehakeel
• hindi: (1.1) शारीरिक भाषा ż (śārīrika bhāṣā)
• hiszpański: (1.1) expresión corporal ż
• indonezyjski: (1.1) bahasa tubuh
• japoński: (1.1) ボディーランゲージ (bodī rangēji)
• kannada: (1.1) ದೇಹ ಭಾಷೆ (dēha bhāṣe)
• kataloński: (1.1) expressió corporal ż
• koreański: (1.1) 신체 언어 (sinch’e ŏnŏ)
• malajalam: (1.1) ശരീരഭാഷ (śarīrabhāṣa)
• portugalski: (1.1) linguagem corporal
• rosyjski: (1.1) язык тела m
• słoweński: (1.1) govorica telesa ż
• szwedzki: (1.1) kroppsspråk
• tamilski: (1.1) உடல்மொழி (uṭalmoḻi)
• telugu: (1.1) శారీరక భాష (śārīraka bhāṣa)
• węgierski: (1.1) testbeszéd
• włoski: (1.1) linguaggio del corpo m

źródła: