lont (język polski)
- wymowa:
- IPA: [lɔ̃nt], AS: [lõnt], zjawiska fonetyczne: nazal.
- homofon: ląd
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) wojsk. łatwopalna linka przy starej broni artyleryjskiej lub ładunku wybuchowym, służąca do odpalenia go lub oddania strzału z bezpiecznej odległości, poprzez zapalenie końca tej linki i stopniowe przenoszenie się płomienia do zapalnika
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik lont lonty dopełniacz lontu lontów celownik lontowi lontom biernik lont lonty narzędnik lontem lontami miejscownik loncie lontach wołacz loncie lonty - przykłady:
- (1.1) Bohater w ostatniej chwili zgasił lont.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) długi / krótki / szybkopalny / wolnopalny lont • lont (od / do) armaty / bomby / dynamitu / …
- synonimy:
- (1.1) przewód detonacyjny, knot
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. loncik mrz
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) niem. Lunte
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) fuse
- białoruski: (1.1) кнот m
- bułgarski: (1.1) фитил m
- duński: (1.1) lunte w
- hiszpański: (1.1) mecha ż
- niemiecki: (1.1) Lunte ż, Zündschnur ż
- norweski (bokmål): (1.1) lunte m/ż
- rosyjski: (1.1) шнур m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.