kruchość (język polski)

wymowa:

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co kruche i łamliwe

(1.2) cecha tego, co kruche, delikatne, słabe i wątłe

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kruchość	kruchości
dopełniacz	kruchości	kruchości
celownik	kruchości	kruchościom
biernik	kruchość	kruchości
narzędnik	kruchością	kruchościami
miejscownik	kruchości	kruchościach
wołacz	kruchości	kruchości

przykłady:

składnia:

(1.1-2) kruchość + D.

kolokacje:

(1.1) kruchość kości / metalu / ciasta

(1.2) kruchość szczęścia / miłości / życia

synonimy:

(1.2) nietrwałość

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) delikatność

hiponimy:

(1.1) łamliwość, chrupkość

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. kruszywo n, kruszonka ż, kruszarka ż, kruszyna ż, kruszynka ż, kruszec m, skrucha ż, kruszenie n, skruszenie n, pokruszenie n

czas. kruszyć ndk., skruszyć dk., pokruszyć dk.

przym. kruchy, kruchutki, kruchuteńki, kruchusieńki, skruszony, kruszcowy

przysł. krucho, kruchutko, kruchuteńko, kruchusieńko

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) pol. kruchy + -ość

uwagi:

Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego^[1]. Inne słowniki (np.: Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego^[2], Uniwersalny słownik języka polskiego^[3]) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.

tłumaczenia:

• azerski: (1.1) davamsızlıq; (1.2) davamsızlıq
• białoruski: (1.1) крохкасць ż, ломкасць ż
• białoruski (taraszkiewica): (1.1) крохкасьць ż; (1.2) кволасьць ż
• bułgarski: (1.1) крехкост ż
• kazachski: (1.1) морттық, омырылғыштық, сынғыштық
• litewski: (1.1) trapumas m
• niemiecki: (1.1) Zerbrechlichkeit ż, Brüchigkeit ż
• rosyjski: (1.1) хрупкость ż, ломкость ż; (1.2) ломкость ż, нежность ż
• ukraiński: (1.1) крихкість ż

źródła: