kruchutki (język polski)
- wymowa:
- IPA: [kruˈxutʲci], AS: [kruχutʹḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) zdrobn. od: kruchy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik kruchutki kruchutka kruchutkie kruchutcy kruchutkie dopełniacz kruchutkiego kruchutkiej kruchutkiego kruchutkich celownik kruchutkiemu kruchutkiej kruchutkiemu kruchutkim biernik kruchutkiego kruchutki kruchutką kruchutkie kruchutkich kruchutkie narzędnik kruchutkim kruchutką kruchutkim kruchutkimi miejscownik kruchutkim kruchutkiej kruchutkim kruchutkich wołacz kruchutki kruchutka kruchutkie kruchutcy kruchutkie - przykłady:
- (1.1) – Są kruchutkie, delikatne, soczyste – zapewnia Piotr Bikont. – Niestety, trudno przekazać Polakom koreańskie smaki[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. kruchy
- rzecz. kruchość ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Grażyna Kuźnik, Dziennik Zachodni, 21/11/2003, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.