kruchuteńki (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌkruxuˈtɛ̃ɲci], AS: [kruχutẽńḱi], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) pot. zdrobn. od: kruchy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik kruchuteńki kruchuteńka kruchuteńkie kruchuteńcy kruchuteńkie dopełniacz kruchuteńkiego kruchuteńkiej kruchuteńkiego kruchuteńkich celownik kruchuteńkiemu kruchuteńkiej kruchuteńkiemu kruchuteńkim biernik kruchuteńkiego kruchuteńki kruchuteńką kruchuteńkie kruchuteńkich kruchuteńkie narzędnik kruchuteńkim kruchuteńką kruchuteńkim kruchuteńkimi miejscownik kruchuteńkim kruchuteńkiej kruchuteńkim kruchuteńkich wołacz kruchuteńki kruchuteńka kruchuteńkie kruchuteńcy kruchuteńkie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kruchość ż
- przym. kruchy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.