kredyciarz (język polski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. osoba, która zaciągnęła kredyt, często w odniesieniu do kredytu hipotecznego

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kredyciarz	kredyciarze
dopełniacz	kredyciarza	kredyciarzy
celownik	kredyciarzowi	kredyciarzom
biernik	kredyciarza	kredyciarzy
narzędnik	kredyciarzem	kredyciarzami
miejscownik	kredyciarzu	kredyciarzach
wołacz	kredyciarzu	kredyciarze

przykłady:

(1.1) Założę się, że za kilka lat znów zacznie się zbiorowy lament w stylu „oszukali nas”, „my nie wiedzieliśmy, że tak będzie” albo „nikt wtedy nie mógł tego przewidzieć”. Bzdura. Ostrzegano frankowców przed 2008 rokiem. Tak samo jak teraz ostrzegamy kredyciarzy złotowych zadłużających się po korek w rekordowo tanim pieniądzu^[1].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. kredyt m

zdrobn. kredycik

przym. kredytowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

źródła: