konkurencja (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌkɔ̃ŋkuˈrɛ̃nʦ̑ʲja], AS: [kõŋkurncʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-nk- akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) biol. oddziaływanie antagonistyczne pomiędzy populacjami polegające na ubieganiu się przez co najmniej dwie populacje o samą niszę ekologiczną[1]
(1.2) ekon. ubieganie się o nabywców towarów i usług przez różne firmy z tej samej branży[1]
(1.3) ogólnie: proces wyłaniania zwycięzców spośród pewnej grupy
(1.4) ekon. jednostki konkurujące ze sobą
(1.5) sport. typ rywalizacji sportowej
(1.6) rzad. współistnienie, zbieg
odmiana:
(1.1-4)
(1.5-6)
przykłady:
(1.2) W sprawie tego nowego projektu, to trzymaj na razie język za zębami, żeby konkurencja nie podłapała.
składnia:
kolokacje:
(1.2,4) nieuczciwa konkurencja • zdrowa konkurencja
(1.3) bezpośrednia konkurencja
(1.5) konkurencja sportowa
(1.6) konkurencja odpowiedzialności z tytułu czynu niedozwolonego
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. konkurencyjność ż, konkury nmos, konkurs m, konkurent m, konkurentka ż, konkurowanie n
czas. konkurować ndk.
przym. konkurencyjny
przysł. konkurencyjnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.