koliba (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) etn. gw. gór. szałas stanowiący schronienie w górach
- (1.2) gw. (Bukowina) szopa przeznaczona dla chorych owiec[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik koliba koliby dopełniacz koliby kolib celownik kolibie kolibom biernik kolibę koliby narzędnik kolibą kolibami miejscownik kolibie kolibach wołacz kolibo koliby - przykłady:
- (1.1) Już księżyc na niebo wychodzi, • Zapłoną dookoła ogniska, • I wkrótce popłynie z hawiarskiej koliby • Melodia nam wszystkim tak bliska[2]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- rum. colibă (chata, szałas), alb. kolibe < gr. καλύβη (kalýbē)[3]
- uwagi:
- inna pisownia: koleba
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Zbigniew Greń, Helena Krasowska, Słownik górali polskich na Bukowinie, SOW, Warszawa 2008, s. 31; dostęp: 9 listopada 2018.
- ↑ W. Witek, Hawiarska koliba.
- ↑ Hasło „koliba” w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.
koliba (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.