koźlarz czerwony (język polski)

koźlarz czerwony (1.1)

wymowa:

​, IPA: [ˈkɔʑlaʃ ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ], AS: [koźlaš červõny], zjawiska fonetyczne: wygł.• nazal.

znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) mikol. Leccinum aurantiacum^[1], jadalny gatunek grzyba z rodziny borowikowatych o czerwonej barwie kapelusza; zob. też koźlarz czerwony w Wikipedii

odmiana:

(1.1) związek zgody,

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	koźlarz czerwony	koźlarze czerwone
dopełniacz	koźlarza czerwonego	koźlarzy czerwonych
celownik	koźlarzowi czerwonemu	koźlarzom czerwonym
biernik	koźlarza czerwonego	koźlarze czerwone
narzędnik	koźlarzem czerwonym	koźlarzami czerwonymi
miejscownik	koźlarzu czerwonym	koźlarzach czerwonych
wołacz	koźlarzu czerwony	koźlarze czerwone

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) grzybnia / owocnik / trzon / kapelusz / zarodniki koźlarza czerwonego

synonimy:

(1.1) kozak czerwony, czerwony grzyb, czerwonogłówka, czerwony łebiec, kraśniak, osak, osowiak, osiczak, osiniak, podosiniak, podosinnik, podosowik, trzepietak, panek

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) koźlarz

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• białoruski: (1.1) падасінавік m
• chorwacki: (1.1) dedek m
• czeski: (1.1) křemenáč osikový m
• francuski: (1.1) bolet orangé
• niemiecki: (1.1) Weißstielige Rotkappe ż
• rosyjski: (1.1) подосиновик красный m
• słoweński: (1.1) trepetlikov turek m
• szwedzki: (1.1) aspsopp
• ukraiński: (1.1) підосиковик m, підоси́чник m
• węgierski: (1.1) vörös érdestinóru

źródła: