koźlarz (język polski)
koźlarze (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈkɔʑlaʃ], AS: [koźlaš], zjawiska fonetyczne: wygł.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (1.1) mikol. grzyb z rodzaju Leccinum Gray[1] z charakterystycznymi kosmkami na trzonie; zob. też koźlarz w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik koźlarz koźlarze dopełniacz koźlarza koźlarzy celownik koźlarzowi koźlarzom biernik koźlarza koźlarze narzędnik koźlarzem koźlarzami miejscownik koźlarzu koźlarzach wołacz koźlarzu koźlarze - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) grzybnia / owocnik / trzon / kapelusz / zarodniki koźlarza
- synonimy:
- (1.1) kozak, koźlarek, koźlak
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. koźlak m
- zdrobn. koźlarek m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) падбярозавік m, абабка ż, абабак m
- czeski: (1.1) kozák m
- kaszubski: (1.1) brzezan m
- rosyjski: (1.1) подберёзовик m, берёзовик m, обабок m
- słowacki: (1.1) kozák m
- ukraiński: (1.1) козарик m, підберезник m, підберезовик m
- wilamowski: (1.1) bjyḱḱjapyłc m, kiöezok m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.