klemmen (język niemiecki)

wymowa:
IPA: [ˌklɛmən] IPA: [ˌklɛmtə] IPA: [ɡəˌklɛmt]
znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) zaciskać, zacisnąć, przyciskać, przycisnąć, przyczepiać, przyczepić
(1.2) wciskać, wcisnąć
(1.3) zacinać (się), zaciąć (się)
odmiana:
(1.1-3)[1] klemmen (klemmt), klemmte, geklemmt (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Klemmen n, Klemme ż, Klamm ż
przym. klamm
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: klemmenabklemmenbeklemmen • dahinterklemmen • einklemmen • festklemmen • verklemmen
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.