einklemmen (język niemiecki)
- wymowa:
- IPA: [ˈaɪ̯nˌklɛmən]
-
- znaczenia:
czasownik słaby, rozdzielnie złożony
- (1.1) zakleszczać, zakleszczyć
- odmiana:
- (1.1)[1] einklemmen (klemmt ein), klemmte ein, eingeklemmt (haben)
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Einklemmen n, Einklemmung ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: klemmen • abklemmen • beklemmen • dahinterklemmen • einklemmen • festklemmen • verklemmen
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.