beklemmen (język niemiecki)
- wymowa:
- IPA: [bəˈklɛmən]
-
- znaczenia:
czasownik słaby, nierozdzielnie złożony
- (1.1) przytłaczać, przytłoczyć, przygnębiać, przygnębić
- odmiana:
- (1.1)[1] beklemmen (beklemmt), beklemmte, beklemmt (haben)
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Beklemmen n, Beklemmnis ż, Beklemmung ż
- przym. beklemmend
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: klemmen • abklemmen • beklemmen • dahinterklemmen • einklemmen • festklemmen • verklemmen
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.