abklemmen (język niemiecki)

wymowa:
IPA: [ˈapˌklɛmən] IPA: [ˌklɛmtə ˈap] IPA: [ˈapɡəˌklɛmt]
znaczenia:

czasownik słaby, rozdzielnie złożony

(1.1) odłączać, odłączyć, rozłączać, rozłączyć
odmiana:
(1.1)[1] abklemmen (klemmt ab), klemmte ab, abgeklemmt (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Abklemmen n, Abklemmung ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: klemmenabklemmenbeklemmen • dahinterklemmen • einklemmen • festklemmen • verklemmen
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.