klamka (język polski)
.jpg.webp)
klamka (1.1)
klamka (1.1)
klamka (1.2)
klamka (1.3)
- wymowa:
- IPA: [ˈklãmka], AS: [klãmka], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) dźwignia przy drzwiach lub oknach, umożliwiająca ich otwieranie i zamykanie
- (1.2) gwara więzienna pistolet
- (1.3) środ. techn. dźwignia ręcznego hamulca rowerowego
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik klamka klamki dopełniacz klamki klamek celownik klamce klamkom biernik klamkę klamki narzędnik klamką klamkami miejscownik klamce klamkach wołacz klamko klamki - przykłady:
- (1.1) Nacisnęła klamkę i drzwi jęknęły przejmująco, ukazując woniejące kurzem wnętrze[1].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) nacisnąć (na) klamkę
- (1.3) klamka hamulcowa
- synonimy:
- (1.3) dźwignia (hamulcowa)
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. klama ż
- przym. klamkowy
- związki frazeologiczne:
- dom bez klamek • klamka zapadła • pocałować klamkę • wisieć u pańskiej klamki / wisieć u czyjejś klamki
- etymologia:
- śwn. klam, klame, klamme (→ klamra)[2] + pol. -ka
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) door handle; (1.3) brake lever
- arabski: (1.1) مقبض الباب m
- czeski: (1.1) klika ż
- duński: (1.1) dørhåndtag n
- esperanto: (1.1) anso, klinko
- francuski: (1.1) loquet m, poignée ż, w Prowansji cadole ż
- hiszpański: (1.1) manilla ż, picaporte ż
- jidysz: (1.1) קליאַמקע ż (kliamke)
- kaszubski: (1.1) klëczka ż
- kataloński: (1.1) pany m
- niemiecki: (1.1) Türgriff m, Türdrücker m, Klinke ż
- nowogrecki: (1.1) χερούλι n
- rosyjski: (1.1) дверная ручка ż; (1.2) волына ż; (1.3) тормозная ручка ż
- szwedzki: (1.1) dörrhandtag n, handtag n
- węgierski: (1.1) kilincs
- włoski: (1.1) manìglia ż
- źródła:
- ↑ Tadeusz Konwicki, Bohiń, 1987, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑
Hasło „klamka” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
klamka (język wilamowski)
klamka (1.1)
klamka (1.1)
klamka (1.2)
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) klamka[1]
- (1.2) przen. środ. techn. klamka
- odmiana:
- (1.1-2) lp klamka; lm klamka
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: kłyŋḱ
- źródła:
- ↑ Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. A-R, Polska Akademja Umiejętności, Kraków 1930‒1936, s. 227.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.