jęknąć (język polski)

wymowa:
​
znaczenia:

czasownik nieprzechodni dokonany (ndk. jęczeć)

(1.1) aspekt dokonany od: jęczeć
odmiana:
(1.1) koniugacja Va
przykłady:
(1.1) – Kiedy ja nie potrafię dać w łapę – jęknąłem[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. jęk mrz, jękliwość ż, jęczenie n, jęknięcie n, najęczenie n, odjęknięcie n, pojęczenie n, pojękiwanie n, przejęczenie n, rozjęczenie n, wyjęczenie n, wyjękiwanie n, wyjęknięcie n, zajęczenie n
czas. jęczeć ndk., najęczeć dk., odjęknąć dk., pojęczeć dk., pojękiwać ndk., przejęczeć dk., rozjęczeć dk., wyjęczeć dk., wyjękiwać ndk., wyjęknąć dk., zajęczeć dk.
przym. jęczący, jękliwy
przysł. jęcząco, jękliwie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: jęczeć
  • rosyjski: (1.1) застонать, ойкнуть
źródła:
  1. ↑ Jerzy Stawiński, Piszczyk, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.