kart (język polski)

wymowa:
IPA: [kart], AS: [kart]
znaczenia:

rzeczownik, forma fleksyjna

(1.1) D. lm od: karta
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

kart (język angielski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) sport. gokart

czasownik

(2.1) sport. jechać gokartem
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) go-cart, cart
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

kart (esperanto (morfem))

wymowa:
znaczenia:

morfem

(1.1) karta
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pochodne:
rzecz. karto, kartaro, bildkarto, cirkvitkarto, kreditkarto, ludkarto, manĝokarto, nomkarto, poŝtkarto, telefonkarto, vizitkarto, vojaĝkarto, kartludo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

kart (język norweski (bokmål))

et kart (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) mapa

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) spoż. niedojrzały owoc
(2.2) przen. mała rzecz, mała osoba
odmiana:
(1.1) et kart, kartet, kart(er), kartene lub et kart, kartet, kart, karta
przykłady:
(1.1) Jeg har kjøpt et kart over Norge i målestokk 1:100 000.Kupiłem mapę Norwegii w skali 1:100 000.
składnia:
kolokacje:
(1.1) bilkart • verdenskart
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1) franc. carte
(2) st.nord. kǫrtr
uwagi:
źródła:

kart (język norweski (nynorsk))

eit kart (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) mapa

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) spoż. niedojrzały owoc
(2.2) przen. mała rzecz, mała osoba
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1) franc. carte
(2) st.nord. kǫrtr
uwagi:
źródła:

kart (język szwedzki)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) niedojrzały owoc
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.