karoten (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) biochem. jeden ze związków organicznych z grupy węglowodorów nienasyconych stanowiących barwniki fotosyntetyczne o barwach od żółtej do czerwonej i prowitaminy witaminy A, występujących w wielu roślinach, m.in. marchwi; zob. też karoteny w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik karoten karoteny dopełniacz karotenu karotenów celownik karotenowi karotenom biernik karoten karoteny narzędnik karotenem karotenami miejscownik karotenie karotenach wołacz karotenie karoteny - przykłady:
- (1.1) Pomidory są składnikiem diet zapobiegających nowotworom, głównie z racji dużej zawartości karotenów[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) karotyna
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) karotenoid
- hiponimy:
- (1.1) beta-karoten
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- internacjonalizm (por. ang. carotene, franc. carotène), końcowo z łac. carōta → marchew
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) carotene
- baskijski: (1.1) karoteno
- bułgarski: (1.1) каротин m
- czeski: (1.1) karoten m
- francuski: (1.1) carotène m
- galicyjski: (1.1) caroteno m, carotina ż
- hiszpański: (1.1) caroteno m
- kataloński: (1.1) carotè m
- niemiecki: (1.1) Karotin n, Carotin n
- nowogrecki: (1.1) καροτένιο n
- portugalski: (1.1) caroteno m
- rosyjski: (1.1) кароти́н m
- słowacki: (1.1) karotén m, karotín m
- ukraiński: (1.1) кароти́н m
- włoski: (1.1) carotene m
- źródła:
- ↑ Zbigniew Przybylak, Kuracje "jabłkami miłości”, czyli... pomidorami, „Gazeta Pomorska”, 2009-09-12, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.