beta-karoten (język polski)

wymowa:
IPA: [ˌbɛta‿kaˈrɔtɛ̃n], AS: [beta‿karotẽn], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) biochem. prowitamina witaminy A, barwnik roślinny nadający niektórym owocom i warzywom pomarańczowy kolor; zob. też β-Karoten w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) beta-carotene
  • baskijski: (1.1) beta-karoteno
  • czeski: (1.1) beta-karoten m
  • francuski: (1.1) bêtacarotène m, bêta-carotène m
  • niemiecki: (1.1) Beta-Karotin
  • słowacki: (1.1) betakarotén m
źródła:

beta-karoten (język czeski)

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) beta-karoten
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.