kakerlakk (język norweski (bokmål))
kakerlakk (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zool. karaluch
- odmiana:
- (1.1) en kakerlakk, kakerlakken, kakerlakker, kakerlakkene
- przykłady:
- (1.1) Jeg drepte to fete kakerlakker på kjøkkenet i morges. → Dziś rano zabiłem w kuchni dwa tłuste karaluchy.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.