jatka (język polski)
jatka (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈjatka], AS: [i ̯atka]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) sklep z mięsem, zwłaszcza prymitywny
- (1.2) przen. bójka zakończona krwawo
- (1.3) daw. prowizoryczny budynek[1]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik jatka jatki dopełniacz jatki jatek celownik jatce jatkom biernik jatkę jatki narzędnik jatką jatkami miejscownik jatce jatkach wołacz jatko jatki - przykłady:
- (1.2) Za Leszkiem jest Kraków zdolny do wszelkich bijatyk lub jatek; za Mieszka poznańskie rycerstwo da sobie obciąć podatek[2].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) tania jatka
- (1.2) krwawa jatka
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.3) w polszczyźnie od XVI wieku[1]
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.