język standardowy (język polski)

wymowa:
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz. prestiżowa odmiana danego języka, pełniąca funkcję normy ogólnoetnicznej, stawiana w opozycji do wernakularnych form języka
(1.2) jęz. język posiadający wypracowaną formę standardową, tj. język, który przeszedł etap standaryzacji
odmiana:
(1.1-2) związek zgody,
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) norma języka standardowego • kodyfikacja języka standardowego • ideologia języka standardowego
synonimy:
(1.1) dialekt standardowy • język ogólny • język ogólnonarodowy • język literacki • dialekt literacki • dialekt kulturalny • narzecze ogólne • narzecze kulturalne
(1.2) język literacki
antonimy:
(1.1) język wernakularny • dialekt wernakularny • dialekt terytorialny • dialekt regionalny • dialekt obiegowy • dialekt lokalny
(1.2) język wernakularny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zob. też język standardowy w Wikipedii
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) standard language; (1.2) standard language
  • azerski: (1.1) standart dil, ədəbi dil
  • baskijski: (1.1) hizkuntza estandar
  • białoruski: (1.1) стандартная мова ż, літаратурная мова ż, нарматыўная мова ż, культурная мова ż
  • bułgarski: (1.1) стандартен език m, литературен език m, книжовен език m
  • czeski: (1.1) standardní jazyk m, spisovný jazyk m
  • hiszpański: (1.1) lengua estándar ż
  • indonezyjski: (1.1) bahasa baku, bahasa standar
  • kazachski: (1.1) әдеби тіл
  • litewski: (1.1) standartinė kalba ż, bendrinė kalba ż, bendroji kalba ż, literatūrinė kalba ż
  • łotewski: (1.1) standarta valoda ż, literārā valoda ż
  • macedoński: (1.1) стандарден јазик m, литературен јазик m
  • malajski: (1.1) bahasa baku, bahasa standard, bahasa piawai
  • niemiecki: (1.1) Standardsprache ż, Schriftsprache ż, Einheitssprache ż, Hochsprache ż, Literatursprache ż
  • rosyjski: (1.1) стандартный язык m, литературный язык m, нормативный язык m, культурный язык m
  • serbsko-chorwacki: (1.1) standardni jezik m, književni jezik m
  • słowacki: (1.1) štandardný jazyk m, spisovný jazyk m
  • słoweński: (1.1) standardni jezik m, knjižni jezik m
  • szwedzki: (1.1) standardspråk n, riksspråk n
  • turecki: (1.1) standart dil, ölçünlü dil
  • ukraiński: (1.1) стандартна мова ż, літературна мова ż, нормативна мова ż, культурна мова ż
  • węgierski: (1.1) sztenderd nyelv
  • włoski: (1.1) lingua standard ż
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.