irys (język polski)

irysy (1.1)

irysy (1.2)

irys (1.3)

wymowa:

IPA: [ˈirɨs], AS: [irys]

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) bot. pot. kosaciec, roślina kwiatowa; zob. też kosaciec w Wikipedii

(1.2) bot. kwiat irysa (1.1)

(1.3) spoż. mleczny cukierek o kwadratowym kształcie

(1.4) poligr. druk tęczowy^[1]

odmiana:

(1.1-4)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	irys	irysy
dopełniacz	irysa	irysów
celownik	irysowi	irysom
biernik	irys	irysy
narzędnik	irysem	irysami
miejscownik	irysie	irysach
wołacz	irysie	irysy

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) kosaciec

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz.

zdrobn. irysek m

przym. irysowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) iris
• arabski: (1.1) سوسن m (sawsan)
• duński: (1.1) iris w; (1.2) iris w
• interlingua: (1.1) iride, iris
• kaszubski: (1.1) iris m, józefk m
• kazachski: (1.1) құртқашаш
• łotewski: (1.1) īriss m
• niemiecki: (1.1) Schwertlilie ż
• norweski (nynorsk): (1.1) iris m
• nowogrecki: (1.1) ίριδα ż
• rosyjski: (1.1) ирис m, касатик m; (1.2) ирис m; (1.3) ириска ż, ирис m
• słowacki: (1.1) kosatec m
• szwedzki: (1.1) iris w
• ukraiński: (1.1) і́рис m, іридодиктіум n, пі́вники боло́тні, gw. кукурічки, іриски болотні, півники
• węgierski: (1.4) írisznyomás
• włoski: (1.1) giaggiolo m, iride ż, iris m, ireos m

źródła: