kwiatowy (język polski)

ogród kwiatowy (1.1)
wymowa:
IPA: [kfʲjaˈtɔvɨ], AS: [kfʹi ̯atovy], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.i  j 
znaczenia:

przymiotnik relacyjne

(1.1) dotyczący kwiatów
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W ogrodach hodowane także przebiśniegi, szarotki, lilie złotogłów, maczki alpejskie, żółte rudbekie i inne rośliny kwiatowe, popularne również w innych częściach Polski[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) pąk / dywan / zapach kwiatowy • pyłek kwiatowy • woda kwiatowa
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kwiat m, kwiatek m, kwietnik m, kwiaciarka ż, kwiaciarz m, kwiaciarnia ż
czas. kwitnąć, zakwitać, przekwitać, pokwitać, ukwiecić
przym. kwietny, kwiecisty, ukwiecony
przysł. kwieciście
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. kwiat + -owy
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Maciej Pinkwart, Zakopane i Tatry: przewodnik, 1995, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.