kosaciec (język polski)
kosaciec (1.1)
- wymowa:
- IPA: [kɔˈsaʨ̑ɛʦ̑], AS: [kosaćec], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub męskozwierzęcy
- (1.1) bot. Iris[1], roślina o barwnych kwiatach, najczęściej fioletowych, niebieskich lub żółtych; zob. też kosaciec w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kosaciec kosaćce dopełniacz kosaćca kosaćców celownik kosaćcowi kosaćcom biernik kosaćca / kosaciec kosaćce narzędnik kosaćcem kosaćcami miejscownik kosaćcu kosaćcach wołacz kosaćcu kosaćce - przykłady:
- (1.1) Kosaciec żółty to bardzo wytrzymała i odporna roślina do oczka wodnego[2].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) irys
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kosaćcowate nmos, kosaćcowce nmos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. kosa[3]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- zobacz listę tłumaczeń w haśle: irys
- źródła:
- ↑
Hasło „Iris” w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia. - ↑ z Internetu
- ↑ Hasło „kosaciec” w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. II: H-M, Warszawa 1900–1927, s. 487.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.