introligatornia (język polski)
.jpg.webp)
introligatornia (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˌĩntrɔlʲiɡaˈtɔrʲɲa], AS: [ĩntrolʹigatorʹńa], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -ni…• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) druk. rzem. zakład rzemieślniczy, w którym oprawia się książki i inne wydawnictwa
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik introligatornia introligatornie dopełniacz introligatorni introligatorni / introligatorń[1] celownik introligatorni introligatorniom biernik introligatornię introligatornie narzędnik introligatornią introligatorniami miejscownik introligatorni introligatorniach wołacz introligatornio introligatornie - przykłady:
- (1.1) Dysponujemy własną drukarnią offsetową i cyfrową, naświetlarnią, introligatornią, pracownią sitodruku i tampondruku.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. introligator m, introligatorka ż, introligatorstwo n
- przym. introligatorski
- przysł. introligatorsko
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bindery
- bułgarski: (1.1) книговезница ż
- nowogrecki: (1.1) βιβλιοδετείο n
- węgierski: (1.1) könyvkötészet
- źródła:
- ↑
Hasło „Introligatornia” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.