introligator (język polski)
introligator (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˌĩntrɔlʲiˈɡatɔr], AS: [ĩntrolʹigator], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) druk. rzem. osoba zajmująca się zawodowo oprawą książek i innych wydawnictw; zob. też introligator w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik introligator introligatorzy dopełniacz introligatora introligatorów celownik introligatorowi introligatorom biernik introligatora introligatorów narzędnik introligatorem introligatorami miejscownik introligatorze introligatorach wołacz introligatorze introligatorzy - przykłady:
- (1.1) Drukarnia zatrudni krajacza i introligatorów.
- (1.1) Książki są często brudne, mokre, oblepione pajęczynami, ale znajomy introligator, pan Wiesio, potrafi przywrócić im dawny blask (…)[1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) daw. oprawiacz
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) rzemieślnik
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. introligatornia ż, introligatorstwo n
- przym. introligatorski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- śr.łac. introligator[2] < łac. intrō + lĭgāre → wiązać do wewnątrz[3]
- uwagi:
- zob. też introligator w Wikicytatach
- zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bookbinder
- białoruski: (1.1) пераплётчык m
- bułgarski: (1.1) книговезец m
- duński: (1.1) bogbinder w
- litewski: (1.1) knygrišys m
- niemiecki: (1.1) Buchbinder m
- nowogrecki: (1.1) βιβλιοδέτης m
- rosyjski: (1.1) переплётчик m, интролигатор m
- ukraiński: (1.1) палітурник m
- węgierski: (1.1) könyvkötő
- źródła:
- ↑ Katarzyna Wójtowicz, Antykwariat, Japończycy i owieczka Henia, „Słowo Polskie Gazeta Wrocławska”, 2004-09-16, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑
Hasło „introligator” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑
Hasło „introligator” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.