hum (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
wykrzyknik
- (1.1) onomatopeja imitująca nosowy dźwięk towarzyszący namysłowi[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) hm, hmm, humm
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Mirosław Bańko, Słownik onomatopei czyli wyrazów dźwięko- i rucho-naśladowczych, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2018, ISBN 978-83-01-15799-9, s. 81.
hum (język angielski)
- wymowa:
- wymowa amerykańska
- IPA: /hʌm/
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) szum
- (1.2) brzęczenie
- (1.3) buczenie
- (1.4) nucenie
czasownik
hum (język szwedzki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki lub wspólny
- (1.1) pobieżna znajomość, pojęcie, wyobrażenie
- odmiana:
- (1.1) ett/en hum; nieodm.
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) ha ett/en hum om något → wiedzieć coś niecoś o czymś • inte ha det/den minsta hum om saken → nie mieć zielonego pojęcia o tym
- synonimy:
- (1.1) aning, nys, susning, kännedom, uppfattning
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.