nucić (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈnuʨ̑iʨ̑], AS: [nućić], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

czasownik

(1.1) śpiewać półgłosem lub bez słów
(1.2) poet. śpiewać (o ptakach)
(1.3) poet. brzęczeć (o owadach)
odmiana:
(1.1-2) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Zbyszek cicho nucił Ewie kołysankę.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. nucenie
czas. zanucić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • esperanto: (1.1) zumi
  • francuski: (1.1) fredonner, chantonner
  • hiszpański: (1.1) tararear, canturrear
  • jidysz: (1.1) אונטערזינגען (unterzingen)
  • litewski: (1.1) lyliuoti
  • nowogrecki: (1.1) σιγοτραγουδώ, ψιλοτραγουδώ, τερετίζω
  • szwedzki: (1.1) gnola, nynna, småsjunga
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.