grażdanka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ɡraʒˈdãnka], AS: [graždãnka], zjawiska fonetyczne: nazal.• -nk-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) jęz. alfabet będący odmianą cyrylicy, wprowadzony w Rosji na pocz. XVIII wieku, używany również przez inne narody słowiańskie posługujące się wcześniej cyrylicą; zob. też grażdanka w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1) [1]
przypadek liczba pojedyncza mianownik grażdanka dopełniacz grażdanki celownik grażdance biernik grażdankę narzędnik grażdanką miejscownik grażdance wołacz grażdanko - przykłady:
- (1.1) Z początkiem XVIII wieku car rosyjski Piotr Wielki zreformował cyrylicę zbliżając ją do alfabetu łacińskiego i w ten sposób powstała grażdanka, używana do dziś w prawosławnych krajach słowiańskich[2].
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) pisać / drukować grażdanką
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) alfabet
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. grażdański
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- ros. гражданка
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) гражданка ż, грамадзянскі шрыфт m
- czeski: (1.1) graždanka ż
- francuski: (1.1) grajdanka ż
- litewski: (1.1) graždanka ż
- rosyjski: (1.1) гражданка ż, гражданский шрифт m
- słowacki: (1.1) graždanka ż
- źródła:
- ↑
Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ W. Mańczak, Wieża Babel, 1999.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.