gondola (język polski)

gondola (1.1)
gondola (1.2)
gondola (1.3)
wymowa:
IPA: [ɡɔ̃nˈdɔla], AS: [gõndola], zjawiska fonetyczne: nazal. ​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) żegl. wąska, drewniana łódka z jednym wiosłem, przystosowana do przewozu pasażerów, stosowana głównie w Wenecji; zob. też gondola w Wikipedii
(1.2) lotn. kosz balonu lub sterowca
(1.3) wagonik jednego z rodzajów kolejki linowej
(1.4) część wózka dziecięcego, w której przewozi się niemowlę w pozycji leżącej
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) W Wenecji zakochane pary odbywają przejażdżki gondolami.
(1.2) Balon odleciał, ale nikt nie zdążył wsiąść do gondoli.
(1.3) Do gondoli wsiadło ośmiu narciarzy i kolejka zawiozła ich na stok.
(1.4) Przez pierwsze miesiące życia dziecko należy wozić na spacery w gondoli.
składnia:
kolokacje:
(1.1) wsiąść / wsiadać do gondoli • wysiąść / wysiadać z gondoli • być w gondoli • pływać gondolą
(1.2) wsiąść / wsiadać do gondoli • wysiąść / wysiadać z gondoli • być w gondoli
(1.3) wsiąść / wsiadać do gondoli • wysiąść / wysiadać z gondoli • być w gondoli
synonimy:
(1.2) kosz
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gondolier mos, gondoliera ż
przym. gondolowy, gondolierski
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) wł. gondola[1] → łódź
(1.2-4) od (1.1)
uwagi:
Forma dopełniacza liczby mnogiej „gondol” jest błędna. Poprawna jest wyłącznie forma „gondoli”[2][3].
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ A. Zaręba, Zapożyczenia włoskie we współczesnej polszczyźnie, „Język Polski” nr 1/1947, s. 18.
  2. ↑ Hasło „gondola” w: Słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Witold Doroszewski, Polskie Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1980, ISBN 83-01-03811-X, s. 187.
  3. ↑ Hasło „gondola” w: Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Andrzej Markowski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2004, ISBN 978-83-01-14198-1, s. 296.

gondola (język angielski)

a gondola (1.1)
wymowa:
bryt. IPA: /ˈɡɒn.də.lə/, SAMPA: /"gQn.d@.l@/
​ ​
znaczenia:

rzeczownik policzalny

(1.1) żegl. gondola
(1.2) rodzaj wagonu towarowego
(1.3) wagon kolejki linowej
odmiana:
(1) lp gondola; lm gondolas
przykłady:
(1.1) In Venice, lovers do trips with gondolas. → W Wenecji zakochani odbywają podróż gondolami.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. gondola → łódź
uwagi:
źródła:

gondola (język baskijski)

gondola (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) żegl. gondola[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. gondola → łódź
uwagi:
źródła:

gondola (interlingua)

gondola (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) żegl. gondola
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gondolero
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

gondola (język łaciński)

gondola (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) żegl. gondola[1]
odmiana:
(1) gondol|a, ~ae (deklinacja I)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. ↑ Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, Wydawnictwo Diecezjalne, Sandomierz 2013, ISBN 978-83-257-0542-8, s. 285.

gondola (język słowacki)

gondola (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) żegl. gondola – wąska łódka[1]
(1.2) gondola – kosz podwieszony pod balonem[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gondolierka ż, gondolier m, gondoliera ż, gondolka ż
przym. gondoliersky
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1 2 Hasło „gondola” w: Slovník súčasného slovenského jazyka A – G [Słownik współczesnego języka słowackiego A – G], gł. red. Klára Buzássyová i Alexandra Jarošová, Veda, vydavateľstvo Slovenskej akadémie vied, Bratysława 2006, ISBN 978-80-224-0932-4.

gondola (język węgierski)

gondola (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) żegl. gondola
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gondolás
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

gondola (język włoski)

gondola (1.1)
gondola (1.2)
wymowa:
IPA: /'gon.do.la/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) żegl. gondola
(1.2) lotn. gondola
odmiana:
(1.1-2) lp gondola; lm gondole
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) navicella, carlinga
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. gondoliera ż, gondoliere m
związki frazeologiczne:
etymologia:
z dialektu weneckiego gondola → łódź < może od gr. κοντούρα (kontoura) < gr. κοντούρος < gr. κοντός + οὐρά → krótki + ogon
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.