wysiadać (język polski)

mężczyzna wysiada (1.1) z samolotu
wymowa:
IPA: [vɨˈɕadaʨ̑], AS: [vyśadać], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. wysiąść)

(1.1) opuszczać pojazd, łódź lub samolot
(1.2) pot. przestawać działać
(1.3) przen. osiągać kres zmęczenia
odmiana:
(1.1-3) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Wynajęliśmy pracownika, który stał na parterze i pilnował, żeby każdy, kto wchodzi do budynku, najpierw zjeżdżał windą do piwnicy, wjeżdżał na parter i wysiadał[1].
(1.1) Teraz spokojnie trzeba siedzieć i czekać nadworzec kolejowy" z napisem Drygały (tam właśnie mieliśmy wysiadać)[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) siadać
antonimy:
(1.1) wsiadać
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. wysiadanie n, wysiadka ż, siadanie n, siedzenie n, wysiadywanie n, wysiedzenie n, siad mrz
czas. wsiadać, wysiąść dk., siadać ndk., siąść dk., wysiadywać ndk., wysiedzieć dk.
wykrz. siad
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. wy- + siadać
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Sławomir Mrożek, Opowiadania 1960-1965, 1965, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. Mikołajczak Paweł, Siekański Paweł, Znojek Arkadiusz, Jakie jest wojsko czyli długa droga od biletu do cywila, 2001, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.