głuchoniemy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɡwuxɔ̃ˈɲɛ̃mɨ], AS: [gu̯uχõńẽmy], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (2.1) osoba głuchoniema (1.1)
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik głuchoniemy głuchoniema głuchonieme głuchoniemi głuchonieme dopełniacz głuchoniemego głuchoniemej głuchoniemego głuchoniemych celownik głuchoniememu głuchoniemej głuchoniememu głuchoniemym biernik głuchoniemego głuchoniemy głuchoniemą głuchonieme głuchoniemych głuchonieme narzędnik głuchoniemym głuchoniemą głuchoniemym głuchoniemymi miejscownik głuchoniemym głuchoniemej głuchoniemym głuchoniemych wołacz głuchoniemy głuchoniema głuchonieme głuchoniemi głuchonieme - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik głuchoniemy głuchoniemi dopełniacz głuchoniemego głuchoniemych celownik głuchoniememu głuchoniemym biernik głuchoniemego głuchoniemych narzędnik głuchoniemym głuchoniemymi miejscownik głuchoniemym głuchoniemych wołacz głuchoniemy głuchoniemi - przykłady:
- (1.1) Osoby głuchonieme często intensywnie wykorzystują telefon komórkowy – wysyłają SMS-y.
- (1.1) Dla Głuchych słyszący są głuchoniemi, bo nie umieją migać.
- (2.1) Część osób Głuchych uważa słowo głuchoniemy za obraźliwe, bo tzw. głuchoniemi wydają przecież dźwięki, mogą też porozumiewać się językiem migowym.
- (2.1) W czasie wojny istniał w ramach AK pluton głuchoniemych.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) kaleki
- (2.1) inwalida, kaleka
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. głuchoniemota ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- spotykana od 1. połowy XIX wieku kalka franc. sourd-muet i niem. taubstumm[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) deaf and dumb, deaf mute, deaf-mute, d&d
- arabski: (1.1) أصم أبكم
- baskijski: (1.1) gor-mutu; (2.1) gor-mutu
- białoruski: (1.1) глуханямы; (2.1) глуханямы m
- czeski: (1.1) hluchoněmý
- duński: (1.1) døvstum
- esperanto: (1.1) surdmuta; (2.1) surdmutulo
- francuski: (1.1) sourd-muet; (2.1) sourd-muet
- hiszpański: (1.1) sordomudo; (2.1) sordomudo m
- niemiecki: (1.1) taubstumm
- nowogrecki: (1.1) κωφάλαλος; (2.1) κωφάλαλος
- polski język migowy: (w zapisie SignWriting)(1.1) Instytut Głuchoniemych:
- rosyjski: (1.1) глухонемой; (2.1) глухонемой m
- słowacki: (1.1) hluchonemý; (2.1) hluchonemý m
- ukraiński: (1.1) глухонімий; (2.1) глухонімий m
- włoski: (1.1) sordomuto; (2.1) sordomuto m
- źródła:
- ↑ Hasło „GŁUCHONIEMY” w: Andrzej Bańkowski, Etymologiczny słownik języka polskiego, t. I, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, ISBN 83-01-13016-4, s. 439.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.