funkcjolekt (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) jęz. odmiana językowa wydzielona ze względu na funkcję, jaką spełnia w procesie porozumiewania się między ludźmi
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik funkcjolekt funkcjolekty dopełniacz funkcjolektu funkcjolektów celownik funkcjolektowi funkcjolektom biernik funkcjolekt funkcjolekty narzędnik funkcjolektem funkcjolektami miejscownik funkcjolekcie funkcjolektach wołacz funkcjolekcie funkcjolekty - przykłady:
- (1.1) Szacuje się, że w obrębie każdej wysoko rozwiniętej wspólnoty językowej funkcjonuje dziś co najmniej 300 takich funkcjolektów lub technolektów.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) odmiana językowa, lekt
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) por. język fachowy
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) functiolect
- hiszpański: (1.1) funciolecto m
- indonezyjski: (1.1) fungsiolek
- niemiecki: (1.1) Funktiolekt m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.