odmiana językowa (język polski)
fraza rzeczownikowa, rodzaj żeński
- (1.1) swoista forma mowy (regiolekt, socjolekt, język standardowy itp.); zob. też odmiana językowa w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik odmiana językowa odmiany językowe dopełniacz odmiany językowej odmian językowych celownik odmianie językowej odmianom językowym biernik odmianę językową odmiany językowe narzędnik odmianą językową odmianami językowymi miejscownik odmianie językowej odmianach językowych wołacz odmiano językowo odmiany językowe - przykłady:
- (1.1) Język ten wykazuje spore podobieństwa ze średniowiecznymi odmianami językowymi germańskimi, z Niemiec, z Holandii, ale są w nim też wpływy słowiańskie, wynik kontaktu językowego zachodzącego przez 800 lat.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) lekt, narzecze
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) language variety, linguistic variety, lect
- białoruski: (1.1) моўная разнавіднасць ż
- chorwacki: (1.1) jezični varijetet m, idiom m
- indonezyjski: (1.1) varietas bahasa, isolek
- niemiecki: (1.1) Sprachvarietät ż, Sprachvariante ż, Sprachform ż
- rosyjski: (1.1) языковая разновидность ż, идиом m
- serbski: (1.1) језички варијетет m, идиом m
- słowacki: (1.1) jazyková varieta ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.