etola (język polski)

etola (1.1)

wymowa:

IPA: [ɛˈtɔla], AS: [etola] ​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rodzaj szala lub krótkiej pelerynki, zwykle z miękkiego futra; narzutka futrzana na ramiona noszona do sukien wieczorowych^[1][2]

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	etola	etole
dopełniacz	etoli	etoli
celownik	etoli	etolom
biernik	etolę	etole
narzędnik	etolą	etolami
miejscownik	etoli	etolach
wołacz	etolo	etole

przykłady:

(1.1) Niecały rok temu można było podziwiać jej ciało okryte tylko futrzaną etolą na niezwykle zmysłowych zdjęciach w niemieckim „Sternie”^[3].

składnia:

kolokacje:

(1.1) futrzana etola • etola z piór • etola z / norek / karakułów / lisa / szynszyli / królików / gronostai / bobrów • czarna / srebrna / biała etola • zakładać / założyć / nosić / zdejmować / zdjąć etolę • otulić się / owinąć się / okryć się etolą

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) szal, pelerynka

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. etolowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) stole
• duński: (1.1) stola w
• francuski: (1.1) étole ż
• hiszpański: (1.1) estola ż
• niemiecki: (1.1) Pelzstola ż
• nowogrecki: (1.1) ετόλ ż
• rumuński: (1.1) etolă ż
• węgierski: (1.1) stóla

źródła: