eten (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈɛtɛ̃n], AS: [etẽn], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) chem. związek organiczny, najprostszy alken, bezbarwny i łatwopalny gaz o słodkawym zapachu, fitohormon; zob. też eten w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik eten dopełniacz etenu celownik etenowi biernik eten narzędnik etenem miejscownik etenie wołacz etenie - przykłady:
- (1.1) Eten tworzy z powietrzem mieszaninę wybuchową.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) etylen
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. etenowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- ang. ethene[1]
- uwagi:
- nazwa systematyczna: eten ; wzór sumaryczny: C2H4
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) ethene, ethylene
- baskijski: (1.1) etileno
- bułgarski: (1.1) етилен m
- czeski: (1.1) ethen, ethylen
- francuski: (1.1) éthène m, éthylène m
- hiszpański: (1.1) eteno m
- kataloński: (1.1) etilè m
- łaciński: (1.1) ethenum n, ethylenum n
- nowogrecki: (1.1) αιθένιο n
- rosyjski: (1.1) этен m
- słowacki: (1.1) etén m
- szwedzki: (1.1) eten w/n, etylen w/n
- węgierski: (1.1) etén
- włoski: (1.1) etene m, etilene m
- źródła:
- ↑ Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.
eten (język baskijski)
- wymowa:
- znaczenia:
czasownik
rzeczownik
- (2.1) przerwa[1]
- (2.2) rozdarcie[1]
- (2.3) med. przepuklina[1]
- (2.4) średniówka, cezura[1]
- odmiana:
- (1.1-2)
czasownik eten – formy nieodmienne imiesłów dokonany eten imiesłów niedokonany eteten imiesłów przyszły etengo rdzeń czasownika eten - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (2.1) etanaldi
- (2.2) urradura
- (2.3) hernia
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. etenaldi, etete
- czas. etenarazi
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- 1 2 3 4 5 6 Hasło „eten” w: Euskaltzaindia: Hiztegi Batua, 2016. (zobacz wersję .PDF)
eten (język dolnoniemiecki)
- wymowa:
- IPA: /ˈeːtən/
- IPA: [ˈeɪ̯tən]
- znaczenia:
czasownik
- (1.1) jeść
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w wiarygodnych słownikach. Jeśli znasz dolnoniemiecki, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.
eten (język niderlandzki)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
czasownik przechodni
eten (język szwedzki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny lub nijaki
- (1.1) chem. eten[1]
- odmiana:
- (1.1) en eten, etenen lub ett eten, etenet
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) etylen
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, red. Sven-Göran Malmgren, Norstedts Akademiska Förlag, Göteborg 2001, ISBN 91-7227-281-3, s. 257.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.