przestrzenny (język polski)

przestrzenny (1.2) obiekt
przestrzenny (2.1) hol
wymowa:
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) dotyczący przestrzeni
(1.2) mający trzy wymiary

przymiotnik jakościowy

(2.1) taki, który posiada dużą przestrzeń
odmiana:
(1.1-2)
(2.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) rzad. przestrzeniowy
(1.2) trójwymiarowy, bryłowy
(2.1) przestronny
antonimy:
(1.1) nieprzestrzenny
(1.2) płaski, dwuwymiarowy, nieprzestrzenny
(2.1) ciasny, klaustrofobiczny, nieprzestrzenny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. przestrzeń ż, przestrzenność ż, rozprzestrzenianie n, rozprzestrzenienie n
czas. rozprzestrzeniać ndk., rozprzestrzenić dk.
przym. przestrzeniowy
przysł. przestrzennie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) spatial, spacial
  • arabski: (1.1) مكاني
  • chiński standardowy: (1.1) pismo tradycyjne 空間的, pismo uproszczone 空间的 (pinyin: kōngjiānde)
  • czeski: (1.1) prostorový
  • francuski: (1.1) spatial
  • hiszpański: (1.1) espacial
  • kataloński: (1.1) espacial
  • niemiecki: (1.1) räumlich
  • portugalski: (1.1) espacial
  • rosyjski: (1.1) пространственный; (1.2) объёмный
  • słowacki: (1.1) priestorový
  • słoweński: (1.1) prostorski
  • ukraiński: (1.1) просторовий
  • włoski: (1.1) spaziale
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.