estyma (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) szacunek, poważanie
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik estyma estymy dopełniacz estymy estym celownik estymie estymom biernik estymę estymy narzędnik estymą estymami miejscownik estymie estymach wołacz estymo estymy - przykłady:
- (1.1) Oboje wielką estymą darzyli mojego dziadka, tytułowali go panem profesorem i często zapraszali na herbatę i domowe ciasto, które piekła ich gosposia[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) szacunek, poważanie
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. estime[2] < łac. aestimo[3]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) пашана ż, павага ż, гонар m
- hiszpański: (1.1) estima ż, consideración ż
- źródła:
- ↑ Maria Nurowska, Księżyc nad Zakopanem, 2006, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ Halina Rybicka, Losy wyrazów w języku polskim, PWN, Warszawa 1976, s. 26.
- ↑ Halina Rybicka, Losy wyrazów w języku polskim, PWN, Warszawa 1976, s. 14.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.