epifit (język polski)
epifit (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ɛˈpʲifʲit], AS: [epʹifʹit], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) bot. roślina nie będąca pasożytem, która rośnie na innej roślinie służącej jej jako podpora; zob. też epifit w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik epifit epifity dopełniacz epifitu epifitów celownik epifitowi epifitom biernik epifit epifity narzędnik epifitem epifitami miejscownik epificie epifitach wołacz epificie epifity - przykłady:
- (1.1) By ułatwić rozwój na podporze i nie ulec spłukaniu, diaspory epifitów cechują się zwykle szybkim rozwojem korzeni, ewentualnie posiadają urządzenia czepne lub wydzielają lepki śluz.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) epifity detrytusowe / korowe / przygodne
- synonimy:
- (1.1) porośle
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. hemiepifit mrz, holoepifit mrz, semiepifit mrz
- przym. epifityczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr. ἐπιφύτον < gr. ἐπί + φυτόν
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) epiphyte
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.