enkawudzista (język polski)

wymowa:
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) hist. funkcjonariusz NKWD
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Żołnierze frontowi, widząc wytatuowany numer, chętnie podwozili mnie i moich oświęcimskich kolegów. Dopiero pod Warszawą enkawudzista oświadczył, że mnie rozstrzela, ponieważ nie miałem żadnego dokumentu. Nie przebierając w słowach, […] uspokoiłem go, żem nie szpion[1].
(1.1) Na drugi dzień do wsi przyjechały dwa samochody osobowe, naładowane ludźmi. […] W polskich domach zaczęto szeptać, że są to enkawudziści i że będą zabierać, aresztować i wywozić Polaków[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) war. NKWD-zista
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. NKWD n
forma żeńska enkawudzistka ż
przym. enkawudowski
skr. NKWD
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Roman Świerzewski, Boguty; Władysław Rodowicz, Gazeta Wyborcza, 1995-06-16, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  2. ↑ Stanisław Berenda-Czajkowski, Dni grozy i łez, 2001, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.